4067x
004142
2023-12-13
Konstrukcja

Przekrój

W zakładce Przekrój należy przypisać przekrój. Można tu również określić przebieg przekroju i rozmieścić obrót pręta.

Rozkład przekroju

Rozkład przekroju reguluje przebieg przekroju wzdłuż pręta. Przy ustawieniu domyślnym 'Równomiernie' przyjmuje się stały przebieg na całej długości pręta. Dla rozkładu ze skosem lub przebiegów zmiennych odcinkowo lista oferuje różne możliwości do wyboru.

W polach wprowadzania 'Długość/odstępy pręta' można określić punkty definicyjne obszarów. Parametry wybranego rozkładu przedstawiono na grafice symbolicznej po prawej stronie. Za pomocą przycisku Względne/bezwzględne dane wejściowe można przełączać między względnym i bezwzględnym wprowadzaniem długości. Przekroje w poszczególnych obszarach należy następnie przypisać w sekcji Przekrój z materiałem.

Przy nierównomiernym przebiegu przekroju można dostosować 'Rozmieszczenie' górnej i dolnej krawędzi. Działanie trzech pól wyboru jest również wyświetlane na grafice symbolicznej.

Po przypisaniu linii można graficznie sprawdzić rozmieszczenie przekrojów za pomocą przycisku Widok modelu .

Skos z przekrojów parametryzowanych i profili RSECTION

Zarówno w przypadku przekrojów z biblioteki, jak i z RSECTION, należy zwrócić uwagę na to, że różnica kątów między poszczególnymi częściami przekroju skosu musi być mniejsza niż 0.1 rad (odpowiada ≈ 5.73°). Położenie części przekroju przekroju początkowego i przekroju końcowego może się zatem tylko nieznacznie różnić; w przeciwnym razie w przebiegu pręta nie występuje już płaska powierzchnia. Na przykład przy następującym przekroju początkowym i końcowym nie ma liniowego przebiegu skosu.

Przy skosie z przekrojów RSECTION przekrój końcowy musi być kopią przekroju początkowego. Nie wolno dodawać ani usuwać żadnych obiektów geometrycznych, takich jak punkty czy elementy.

Wskazówka

W renderingu można sprawdzić, czy skos został poprawnie zmodelowany: Tylko wtedy, gdy przebieg przekroju jest przedstawiony liniowo, możliwe jest projektowanie w rozszerzeniach.

Belka z drewna klejonego warstwowo

Dla belek z drewna klejonego warstwowo lista oferuje różne możliwości wykonania do wyboru (zob. rys. Wybór rozkładu przekroju):

  • Zakrzywiony
  • Dźwigar dachowy dwuspadowy z pochylonym pasem dolnym i stałą wysokością
  • Dźwigar dachowy dwuspadowy z pochylonym pasem dolnym i stałą wysokością
  • Belka typu "brzuch ryby"

Dane należy tu wprowadzić w dwóch zakładkach. W zakładce 'Przekrój I' określa się ogólne wykonanie belki i podaje, czy występuje 'Asymetryczne rozmieszczenie' lub czy przy pręcie istnieją 'Belki wspornikowe'.

Informacje

Przekrojów nie można tu zdefiniować: Dane w sekcji 'Przekrój z materiałem' wynikają z parametrów geometrii, które określa się w zakładce 'Przekrój II'.

W zakładce 'Przekrój II' definiuje się następnie parametry charakterystyczne dla belki, takie jak wymiary, kąt pochylenia, promień krzywizny lub orientacja włókien.

Na grafice poniżej przedstawiono poszczególne parametry. Wartość wybranego wiersza tabeli jest wyróżniona kolorem.

Przekrój z materiałem

W tej sekcji należy przypisać prętowi przekrój. Określa to sztywność pręta. Przekrój można wybrać z listy lub zdefiniować na nowo za pomocą przycisków biblioteka: i Nowy (zob. rozdział Przekroje).

Przy równomiernym przebiegu przekroju dla końca pręta i punktu wewnętrznego możliwa jest tylko opcja 'Jak początek pręta'. Natomiast przy nierównomiernych przebiegach można wybrać z listy lub zdefiniować na nowo przekroje 'Na końcu pręta j' i 'W punkcie wewnętrznym k' zgodnie ze schematem układu (zob. rys. Pręt z dwustronnie zwężonym przekrojem).

Informacje

Niekompatybilne typy przekrojów są kwestionowane przez kontrolę poprawności.

Materiał przekroju

Oprócz przekroju materiał decyduje o sztywności pręta. Materiał można wybrać z listy lub zdefiniować na nowo za pomocą przycisków biblioteka: i Nowy (zob. rozdział Materiały).

Informacje

Także przy nierównomiernych przebiegach przekroju dopuszczalny jest tylko jednolity materiał.

Obrót pręta

Układ współrzędnych xyz związany z prętem jest zdefiniowany jako prostokątny i prawoskrętny (zob. rys. Pręt z przesunięciem). Lokalna oś x stanowi oś środka ciężkości pręta. Łączy ona węzeł początkowy z węzłem końcowym linii (kierunek dodatni). Osie pręta y i z (odpowiednio u i v przy przekrojach niesymetrycznych) reprezentują osie główne pręta.


Położenie lokalnych osi y i z jest określane w następujący sposób: Oś y jest ustawiona prostopadle do osi podłużnej x i równolegle do globalnej płaszczyzny XY. Położenie osi z wynika z reguły prawej dłoni. Składnik z' osi z zawsze wskazuje „w dół” (w kierunku grawitacji) – niezależnie od tego, czy globalna oś Z jest skierowana w górę, czy w dół. Jeśli pręt ma położenie pionowe, lokalna oś y jest ustawiana równolegle do globalnej osi Y, a oś z jest wyznaczana zgodnie z regułą prawej dłoni.

Aby obrócić pręt, można skorzystać z różnych możliwości na liście.

  • Kąt: Dodatni kąt β obraca osie y i z prawoskrętnie wokół osi podłużnej x.
  • Węzeł pomocniczy: Należy określić węzeł odniesienia i wybrać płaszczyznę pręta, która ma zostać obrócona. 'W płaszczyźnie x-y' ustawia oś y na węzeł pomocniczy, 'W płaszczyźnie x-z' oś z pręta. Węzeł pomocniczy nie może leżeć na prostej zdefiniowanej przez oś pręta x.
  • Do wewnątrz: Jeśli pręt leży na polilinii, można osie y lub z jednolicie ustawić do wewnątrz.
  • Powierzchnia: Należy określić powierzchnię odniesienia i wybrać płaszczyznę pręta, która ma zostać obrócona. 'W płaszczyźnie x-y' ustawia oś y pręta prostopadle do płaszczyzny xy (a więc do osi z) powierzchni, 'W płaszczyźnie x-z' oś z pręta prostopadle do płaszczyzny xy powierzchni.
Wskazówka

W webinarze pokazano, jak odpowiednio wyrównać osie prętów modelu kopuły.

Rozdział nadrzędny